Στιγμιότυπα συναισθημάτων…
“Υπάρχουν κάτι γράμματα
Κιτρινισμένα γράμματα
Εφιάλτες
που δεν μ΄αφήνουν να φύγω απ τα παλιά
Υπάρχουν κάτι γράμματα
που μέχρι τα χαράματα
τα διαβάζω
και το μαχαίρι γυρνάει στην καρδιά”
Στίχοι: Ρόνη Σοφού
Μουσική: De la Calva & R. Arcusa
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Πουλόπουλος
Γράμματα, στγμιότυπα συναισθημάτων, στιγμιότυπα ζωής, μιας συγκεκριμένης εποχής, μιας στιγμής, που αποτυπώθηκαν στο χαρτί. Γράμματα που βρήκαν τον παραλήπτη τους, γράμματα ανεπίδοτα, γράμματα κατάθεση ψυχής.
Είναι αλήθεια βάλσαμο να γράφεις σε στιγμές συναισθηματικής φόρτισης. Και η χαρά ή η λύπη, βαλσαμώνεται και από αΰλη μετατρέπεται σε χάρτινη.
Λατρεύω τα γράμματα, μου αρέσει να γράφω όσο και να διαβάζω. Πρίν μερικά χρόνια ανακάλυψα στο πατρικό μου σπίτι ένα κουτί με γράμματα, κιτρινισμένα γράμματα από ένα παρελθόν που δεν θα μάθαινα ποτέ. Τα διάβασα ευλαβικά, τα έβαλα σε χρονολογική σειρά και τα φύλαξα σαν θησαυρό και με ιδιαίτερο σεβασμό στις γυναίκες που τα έγραψαν. Με τον ίδιο σεβασμό τα είχε φυλάξει όλα αυτά τα χρόνια και η μητέρα μου.
Η πιο μεγάλη έκπληξη βέβαια ήτανε ότι μέσα από τα γράμματα αυτά είδα πτυχές του πατέρα μου που δεν πίστευα ότι υπάρχουν. Και ούτε πρόκειται να τις δω ποτέ, γιατί αυτές οι πτυχές δεν υπάρχουν πια. Η ζωή λειαίνει τον ενθουσιασμό και τα έντονα συναισθήματά μας όπως το κύμα λειαίνει το βράχο.
Πόσο δραματικά δεν βρίσκουμε, μετά από χρόνια, τα γράμματα που γράψαμε μια συγκεκριμένη στιγμή στο παρελθόν; Όχι μόνο αδυνατούμε να έρθουμε συναισθηματικά στην θέση κάποιου άλλου, αλλά και στη θέση του ίδιου μας του εαυτού αδυνατούμε εκ των υστέρων να μπούμε. Πόσο μάλλον ύστερα από 40 χρόνια!
“Τα γαλάζια σου γράμματα
κάθομαι και διαβάζω
και με παίρνουν χαράματα
καθώς πίσω κοιτάζω
Τα γαλάζια σου γράμματα
τρυφερές αναμνήσεις
να μου λες χίλια πράματα
μα δε λες αν γυρίσεις
Μια ζωή περιμένω
μα δε γίνονται θάματα
μια ζωή σ’ ανασταίνω
στα γαλάζια σου γράμματα
Τα γαλάζια σου γράμματα
μαχαιριά κάθε λέξη
και με πιάνουν τα κλάματα
σε ρωτώ τι έχω φταίξει
Τα γαλάζια σου γράμματα
τρυφερές αναμνήσεις
να μου λες χίλια πράματα
μα δε λες αν γυρίσεις
Μια ζωή περιμένω
μα δε γίνονται θάματα
μια ζωή σ’ ανασταίνω
στα γαλάζια σου γράμματα”
Στίχοι: Γιώργος Κανελλόπουλος
Μουσική: Γιώργος Χατζηνάσιος
Πρώτη εκτέλεση: Δήμητρα Γαλάνη
October 15th, 2008 at 5:41 pm
Απλά υπέροχο το blog σου..Δεν εχω λογια πραγματικα..Χαιρομαι που βλεπω οτι υπαρχουν ακομα ανθρωποι που φροντιζουν να καλλιεργουν και το πνευμα περα απο το σωμα.Στεναχωριεμαι πολλες φορες οταν σκεφτομαι ατομα που γνωριζω τα οποια εχουν βαλει σε δευτερη μοιρα το συναισθηματικο τους εαυτο.Κι ομως ειναι τοσο ομορφο το να ερχεσαι σε επαφη με αυτο που πραγματικα αισθανεσαι.Τοσο ομορφο το να εκφραζεις αυτο που νιωθεις στον κοσμο,χωρις να φοβασαι μην σε πουν ρομαντικο ή χαζο ή……Γιατι απο τους 100 που θα διαβασουν αυτα που εχεις να πεις,οι 10 θα νιωσουν πραγματικα αυτα που ενιωθες οταν τα εγραφες.
Η μουσικη ειναι επισης υπεροχη.Μπορει καποιος να μου πει τον τιτλο?
Ευχαριστω εκ των πρωτερων
Και παλι συγχαρητηρια για το υπεροχο blog!
February 13th, 2009 at 1:44 am
…ξαφνικά θυμήθηκα τη μοσχοβολιά της λεβάντας, το φρρρρ από τα φτερά των νεράϊδων, το βελούδινο άγγιγμα του παραμυθιού, τη γεύση της ζάχαρης στο πρώτο φιλί, την ανάσα της νότας ΜΙ μινόρε, και πολλά άλλα μικρά (και ταυτόχρονα πελώρια) πράγματα που μόνο οι αισθήσεις κρατάνε φυλαγμένες στη δική τους μνήμη…Ξέρεις τί έχεις κάνει; κατάφερες να δώσεις μυρωδιά, ακοή, βλέμμα,…στα άψυχα pixel…μιας ιστοσελίδας…Μείνε όσο μπορείς με αυτό τον τρόπο εδώ μέσα, για να αποκαλύψεις σε όσους σε βρουν μπροστά τους, οτι αυτή είναι τελικά η μαγεία του internet…Σε ευχαριστούμε…που εμείς τουλάχιστον, ξέρουμε τι σημαίνει faery!!
November 11th, 2009 at 3:19 am
katw apo auton ton omorfo kai alithino titlo… thelw na afhsw kai egw thn dikh mou “stigmh sunaisthimatos”… ena gramma, pou o paraplhpths tou.. den tha paralabei pote.. giati pleon den prepei.. den borw… etsi mesa apo edw, tha elpizw panta oti h moira… h zwh.. h tyxh… tha ton sprwksei se authn thn selida kai kapws etsi magika.. san apo thn thelhsh mias neraidas.. tha to diabasei…
..~ polles fores skeftomai ti eisai… prospathw na katalabw kai na dwsw mia upostash se sena, se mia morfh pou enw den yparxei pouthena apta.. yparxei pantou noera
entona kai alithina! yparxei pantou kai yparxei sunexeia.. emmonh eisai h mhpws eisai erwtas? eisai to synaisthima pou phre morfh mesw ths uparkshs sou… h eisai
h yparksh pou egines erwtas kai me katoikeis.. oso k an dn borw na dwsw enan logiko orismo sto ti eisai, oso k an arnoumai na brw logo, toso eisai k auto arkei.
dn yparxei pisw h brosta, dn yparxei pleon zwh dikh mou xwris esena mesa. pws einai dunaton na latreyeis kai na trefesai apo kati pou exeis dhmiourghsei k pou pleon
dn yfistatai pouthena? ti mas kanei na emmenoume me mania kai me afosiwsh se kati pou apla dn yparxei? gt latreuoume auto to keno kai giati auto akribws to anousio keno
epilegoume kai to onomazoume erwta kai pethainoume kathe lepto sthn podia tou? sthn podia auths ths emmonhs pou apla mas pairnei xwro kai mas ton gemizei eykola
alla kourasthka me keno. to keno tou erwta, to keno tou anekplhrwtou erwta, pou arkei mia stigmh monaxa mia stimgh estw upotelous plhrwshs kai o paradeisos mas anhkei!
periergo paixnidi to synaisthima kai duskola to orizeis, to theleis mallon kai to exeis se aythn thn morfh, ta entona synaisthimata apaitoun akra, o erwtas, h emmonh dn goustaroun
mesh, dn goustaroun to glukanalato.epizhtoun to zori, thn afosiwsh, thn plhgh, to akro, an dn tous ta dwseis dn sou dinontai.. k an eisai,apo autous tous atyxous pou ta thes
etoimasou na plhrwseis.h zwh einai mia agora, opou gia na agoraseis to entono, prepei na plhrwseis polla… h monh sou periousia einai h psyxh sou.. aythn tha spatalhseis
opou k oso to thes, kaneis dn tha se anagasei gia ta polla h ta liga.. esu tha dialekseis, alla h epilogh sou panta tha kostisei… ependyeis, riskareis, spatalas psyxh
kai pote kerdizeis pote xaneis! ta pragmata einai apla otan kerdizeis… otan xaneis omws ponas gt kommati kommati h psyxh sou feygei, meiwnetai, ponaei
zeis omws xwris na paikseis? akribos tzogos h zwh k akoma pio akribos o erwtas. pote dn ksereis pou pontareis k pote dn ksereis pws tha apodwsei! mhpws omws ayth
einai h mageia tou? bebaia se olo auto to trypaki pou baineis ap otan genniesai thes dn thes, exeis eksarxhs enan asso sto maniki, thn mia kai monadikh bebaiothta
oti to paixnidi opws k na to paikseis kapoia stigmh tha labei telos! k oti k an exeis kerdisei h oti k an exeis xasei tha ksana ginei mhden. h megalh omws “adikia”
ths zwhs einai oti auton ton asso ton exei kala krumeno.. k an kai kapou kapou mporeis kai ton blepeis… tis perissoteres fores ton ksexnas! otan ksereis oti dn exeis
na xaseis tpt paizeis pio eukola paizeis pio entona! bebaia o ponos tou erwta pou dn ekplhrwnetai einai entonos kai oi stigmes pou mesolaboun apo thn apwleia mexri
thn oristikh mas riksei me thn zwh moiazoun aiwniothta, k mporeis panta na exeis thn glykia pseudaisthish ths elpidas sto kati allo pou tha allaksei olon auton ton
pono pou tha ton kanei na sbhsei, na ksexastei, alla ousiastika ksereis oti prokeitai gia psudaisthish! kanenas xronos, kanenas topos kai kamia elpida dn tha sbhsoun
ton pono pou eniwses, gt ton eniwses gt yphrkse! einai pleon meros ths mikrhs sou zwhs, einai meros tou mikrou sou perasmatos apo thn anthrwpinh yparksh kai einai
kati pou isws na mhn thes na ksexastei, apla na ksethymanei.otan skeftomai esena ksefeygw to mualo mou trexei kai oi syneirmoi ginontai ateleiwtoi, dn borw na orisw
k na eklogikeysw ola auta pou skeftomai, apla ta ekfrazw. xairomai pou exw to dikaiwma na paizw me tis skepseis mou kai na tis kanw lekseis, xairomai pou kserw oti kapou kapws
esu tha akouseis ola auta pou niwthw kai lew kai zw, xairomai pou zw kai borw kai ponaw kai xtypiemai gia party sou kai xairomai pou kserw oti auto pou molis eipa
einai psema. kaneis dn erwteyetai gia ton allon. o erwtas einai egwismos, o erwtas einai egwismos sthn ypsisth morfh tou. erwteyomai kapoion, shmainei thelw na ton
katexw, thelw na niwthei oti niwthw alla gia mena k oxi gia auton. thelw na xtypiemai, na ponaw, na zorizomai alla to thelw gia mena gia na to niwthw egw.
mou leipeis nai. alla mou leipei h diadrash mazi sou h anatrofodothsh tou pothou, h spitha sou gia na niwthw auto pou niwthw gt to niwthw kai to epizhtw gia party mou!
ksekinhsa na grafw olo auto xwris kati sto kefali mou, kai arxise na mou trybelizei to mualo h skepsh na sta metadwsw, na sta deiksw, na ta diabaseis, na ta akouseis
an aythn thn stigmh exeis autes tis lekseis brosta sou k mesa sou.. shmainei oti h skepsh egine praksh. panta latreya tous aythormhtous anthrwpous, isws gt teinoume na
thaymazoume osous exoun auto pou emeis tha thelame na exoume,alla dn briskoume ta kotsia na to apokthsoume. o,ti thelhsei enas anthrwpos mporei na to exei, nai!
afou borese enas, sigoura borw k egw! kotsia mas leipoun.thewrw oti kapoios pou isws diabazei auto to thewrei kourastiko. einai periergo gt enw to pisteyw, gia mena
ayth h plummyra skepsewn kai h dynatothta mou na tis katagrapsw einai lytrwsh, einai paixnidi, ena apo ta polla pou mou dinei h zwh na paiksw. isws tlk an katafername
na meinoume paidia kai na paizoume oso zoume,isws o paradeisos na mhn htan poia mia outopia kai mia dihghsh kapoiwn thrhskeiwn… isws na htan h pragmatikotha mas,
h xamenh mas “edem”. zeis ayta poy theleis? theleis auta pou zeis? an mou epairnan pote synenteyksh tha htan apo tis erwthseis pou tha hthela na akousw! tha me
baze, tha me bythize mallon se entonh skepsh… ksereis lene oti oi anthrwpoi kanoun tis eyxes pou tha hthelan na tous kanoun! nomizw oti isxuei.. exw piasei
ton eayto mou na euxetai auto akribws pou tha hthela na mou euxhthoun kai pou panw ap ola tha hthela na ginei pragmatikothta! nomziw oti o idios kanonas isuxei
gia tis erwthseis! epanalambanw… zeis auta pou goustareis? goustareis auta pou zeis?
dn thelw na grapsw alla… sterepsa. adeiasa. mesa mou mono esu, akoma k twra esu. etsi einai oi emmones allwste, alliws tha tan mono skepseis…~
January 21st, 2010 at 2:01 pm
Αισθανωμαι μια ακατασχετη επιθυμια-αναγκη για να επικοινωνια μαζι σου. Το ξερω πωσ αυτο ειναι λαθος και δεν προκειτε να οδηγειση πουθενα μα καποιες φορες επιλεγουμε να κανουμε ενα λαθος συνηδειτα
Εστω και σαν εγκλημα εις βαρος μου, προσπαθω να σου περιγραψω πψς περιπου νοιωθω κανοντας συνχρονως την ποιο ειληκρινη ευχη που θα μπορουσα πτε να ευχηθω για καθε πλασμα με συνειδηση επανω στη γη και οπως δηποτε πρως εσενα.
-ποτε μα ποτε να μην νοιωσει καποιος ουτε καν το μισο του μισου των ασχημων συναισθηματων και αισθηματων που εγω νοιωθω αυτες της στιγμες!
Ακομα περισοτερο οχι εσυ……
Μια λεξη που περιγραφει μεγαλο μερος οσων ωοιωθω ειναι ισως η
απογοητευση.
Ισος ειναι απογοητευτικο να βλεπεις τα ονοιρα που κανεις επι σειρα μηνων να καταρεουν μετατρεπομενα σε εφιαλτες.
Ισος ειναι απογοητευση να κοιταζεις τα χερια σου που σχηματιζουν μια αγκαλια να ειναι αδεια την στιγμη ιδιως, που θελεις να προσφερεις αυτη την αγκαλια σε μια ψυχη τηλιγωντας την με ζεστασια,θαλπωρη,ασφαλεια…
Ειναι απογοητευση να βλεπεις πως ολα τα λογια, ολες οι πραξεις. ολεσ οι καλες διαθεσεις που θρεφεις στην ψυχη, στην καρδια και ατο μιαλο σου να καταναλωνονται αλογιστα χωρις κανενος ειδους αντικρυσμα.
Ειναι απογοητευση να συνειδητοποιεις πως εχεις καταστρεψη τη ζωη σου για καποιο ατομο που με το οποιο ηξερες εξ’αρχης πως δεν προκειτε να ειναι στο πλαι σου για παντα, ετσι οπωσ εσυ ηθελες….
Απογοητευση…. και ομως δεν φτανει αυτη η λεξη για να περιγραψει ολα οσα νοιωθω αυτην την ωρα.
χρειαζονται κι αλλες λεξεις οπως πονως, μοναξια,δυστυχια και πληθωρα αλλων που ισως δεω γνωριζω καν.
Γιατι ποια ειναι η λεξη που χρησιμοποιηται για να περιγραψει αυτο που νοιωθει κανεις οταν αισθανεται πως ο αερας που αναπνεει δεν τον γεμιζει;
Kαι ακομα χειροτερα οταν σκευτεται πως ο αερας αυτος καταναλωνεται ασκοπα;
Ποια ειναι η λεξει που χρησιμοποιηται για να περιγραψεις αυτο που σου συμβαινει οταν χανεις τον αυτοσεβασμο, τον εγωισμο, την αξιοπρεπεια, την πιστη, την θεληση για ζωη οταν πραγματικα χανεις τα παντα;
Μπορεις αραγε να νοιωσεις τη μοναξια και την ζηλεια που βρισκο μεσα μου οταν συνανταω ευτυχισμενα ζευγαρια.
Τι ειναι αυτο που με κανει να σκευτομαι πως καθε εμβυο πλασμα γυρω μου με κανει να νοιωθω εντελως ξεκαρφοτη;
μπορεις αραγε να αντιληφθεις την ποσοτητα και την ενταση του πονου που ερχεται και ξεσπαει σε ολο μου το σωμα κατα κυματα καθε φορα που αντικρυζω κατι που ξυπναει μεσα μου ολα οσα περιγραφω εως εδω;
Ειναι πονος που ποτε αλοτε δεν ειχα νοιωσει. ακομη και στα χειροτερα απο τα ατυχηματα μου.
Ειναι πονος που δεν περιγραφεται ουτε με της ποιο οργιοδεις στη συληψη λεξεις.
Το μονο που περιγραφεται ειναι πως αυτου του ειδους ο πονος δεν σβηνει ποτε!!!
Ποτε!!! Τ ο καταλαβενεις;
Ποτε!!!
Και οχι ολα αυτα δεν τα γραφω προσπαθωντασ να σε φερω στην θεση μου θελοντας να σε κανω να πονεσεις οπως εγω.
δεν θα μπορουσα με τιποτα να σου κανω κατι τετοιο.
Δεν μετανοιονω που εθεσα σε κυνδυνο την ζωη μου, ισος να προσπαθησα να θεσω ενα τερμα στον πονο, στην μοναξια την απογοητευση εκ νεου.
Δεν μετανοιωνω γιατι το εκανα για κατι που πιστευω βαθια μεσα μου, για μια ιδεα για ενα συναισθημα για ενα αισθημα το οποιο ειναι το πολυτιμοτερο ολον των αγαθων.
ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ, ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΓΑΠΗ.
Δεν χρειαζεται να γραψω κατι αλλο αφου δεν υπαρχει περιπτωση να αλλαξουν κατι τα λογια μου.
Θα σου πω μονο αυτο που νοιωθω και πιστευω χωρις ποτε να κουραζομαι που το λεω!!
Το αφηνω και σαν τελος.
Και θελω η τελευταια γευση, αυτη που θα μεινη μην αφηνοντας χωρο για παρεξηγησεις να ειναι…….
Σ΄ΑΓΑΠΟΥΣΑ…
Σ’ΑΓΑΠΑΩ….
ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ…
Καθε μερα που κυλαει μακρια σου και ποιο πολυ!!!!
ΑΠΟ ΤΗΝ
ΙΩΑΝΝΑ ΜΠΑΡΚΑ
May 22nd, 2010 at 2:29 pm
8ee mou den uparxei poio omorfo apo auto
July 29th, 2010 at 2:04 am
Απόψε θα μπορούσε να είναι μια μέρα και μια νύχτα σαν όλες τις άλλες , όμως δεν είναι ..
Ξάπλωσα να κοιμηθώ και κάτι μαγικό με σήκωσε , με πήρε απ το χέρι και μ έφερε σ αυτή την καρέκλα .Δέν σέρφαρα καθόλου , απλά μπήκα σ αυτό το blog που ποτέ δεν έχω ξαναμπέι,ούτε έχω ξανακούσει γι αυτό και ξεκίνησα να γράφω .
Κάποτε έγραφα πολύ , τα πάντα , τις σκέψεις μου , τις ανησυχίες μου , τα θέλω μου , τους εφιάλτες μου .Όλα .Κάπου στην πορεία όμως χάθηκα …Δεν είναι ότι δεν ήθελα , είναι απλά ότι δεν μπορούσα να βρώ τις λέξεις που χρειαζόμουν για να περιγράψω τον λαβύρινθό που είχα μπεί .
Δημιούργησα το δικό μου ” τέρας ” ! Έφτιαξα την ζωή που κάποιοι θα θεωρούσαν τέλεια , αφιερώθηκα στο να την διατηρήσω και τελικά αυτό το ” τέρας ” το δικό μου μ’ έφαγε.
Δεν θα είχε νοημα να πώ μια ιστορία για το παρελθόν , γιατι αυτή ανήκει εκεί …Και το παρελθόν μπορεί να μας ακολουθεί, να δημιουργεί κομμάτια του εαυτού μας και να είναι πάντα σεβαστό είτε αυτό είναι κακό , είτε είναι καλό αλλά έχει πιά φύγει και το παρών υπερισχύει …
Έτσι λοιπόν , σε μια απο αυτές τις στιγμές που ένιωθα τη δύναμη μου να φεύγει και με κατηγορούσα για το πόσο μ εγκατέλειψά ήρθες εσύ .
Άπλά ήρθες …
Απο την αρχή ότι κι αν άκουσα για σενα έδειχνε να είναι ακρίβώς αντίθετο απ αυτό που χρειαζόμουν κι όμως σε κοίταζα στα μάτια και κάθε φορά βεβαιωνόμουν ότι αυτό το αντίθετο είναι αυτό που μου δίνει χαρά , δύναμη και ελπίδα ….Με χάιδεψες και αφησά πάνω σου την ψυχή μου , έτσι απλά ….Μου μίλησες και μέσα μου έκλαιγα με λυγμούς …. Μ αγκάλιασες και λύγισα …Δεν χρειαζόταν καμια σκέψη , όλοι οι φόβοι μου γι αυτά που θα αφηνα πίσω μου είχαν εξαφανιστεί.Τι σημασία έχει να προσπαθώ για τα υλικά όταν μέσα μου είμαι κενή … ? Τι χαρά να νιώσω όσα και να έχω όταν δεν μπορώ να υπάρχω πλάι σου … ? Καμία . Κι έφυγα … Άφησα τα πάντα και ήρθα κοντά σου , για να υπάρχω στη μέρα σου …Γέμισες την ψυχή μου, απελευθέρωσες το πνεύμα μου … Μ άφησες να σ’ αγαπώ …Δ
July 29th, 2010 at 2:18 am
Δεν έχει καμια σημασία αν αύριο θα τελειώσει.Δεν ζητάω απο σένα τίποτα .Νίωθω απλά ευλογημένη που σε γνώρισα και στα μάτια σου είδα ότι δεν τολμούσα καν να σκεφτώ .Όχι.Δεν ονειρεύτηκα ποτέ ότι θα υπήρχες γιατί δεν έφταναν τα όνειρα μου τόσο μακριά .Δεν θέλω να σε κρατήσω δικό μου για πάντα … Πίστεύω ότι τέτοια συναισθήματα δεν θα μπορούσαν να εγκλωβιστούν στο πάντα ..Αρκεί που υπάρχεις τώρα.Μου αρκεί που πέφτω για ύπνο και είμαι ευγνώμων για την μέρα που πέρασε έστω κι αν αυτή θεωρείτε μια συνηθισμένη μέρα ..
Καμία μέρα δεν είναι συνηθισμένη ..εμείς την κάνουμε να φενεται !Σ’ αγαπώ και ξέρω πως θα σ’ αγαπώ το ίδιο αγνά κι απο μακρία .Τι κι αν πληγωθώ ? Μπορεί να μας πληγώσει ο οποιοσδήποτε , εσυ τουλάχιστον με έκανες να δω τα πάντα με αγάπη.Μ έκανες να μην φοβάμαι ν αγαπήσω το ” λάθος ” … Μπορεί να μην το κατάλαβες ποτε , δεν έχει σημασία αυτό .Υπάρχεις στο τώρα μου και με κάνεις δυνατή , με κάνεις καλά , μου δίνεις χαμόγελο και ελπίδα …Να είσαι πάντα καλά είτε κοντά μου είτε μακριά μου …
July 30th, 2010 at 1:59 am
Αναρωτιέμαι καμιά φορά γιατί με κυριεύουν συναισθήματα μικρά και αταίριαστα στο μεγαλείο της αγάπης μου ?Γιατί να ζηλέψω , γιατί να θυμώσω με ασήματους λόγους ?Νιώθω μερικές στιγμές να γίνομαι τόσο ” λίγη ” και ντρέπομαι που δεν μπορώ να αντιμετωπίσω τις στιγμές που με-μας δηλητηριάζουν.Είναι ίσως η ανθρώπινη φύση που μας ωθεί να δούμε την λάθος πλευρά των πραγμάτων.Όσο θεικά κι αν είναι αυτά που νιώθουμε, όσο υπεράνω κακών σκέψεων κι αν είναι πάντα θα υπάρχει το διαβολάκι της μικροπρέπειας .Κι αν δεν υπήρχε μπορεί και όλα να ήταν κάπως αλλιώς .Μπορεί να μην μπορούσαμε να δούμε και να συγκρίνουμε το μεγαλείο όσων νιώθουμε γιατί απλά δεν θα υπήρχε μέτρο σύγκρισης .Όμως φοβάμαι…Φόβαμαι μήπως έρθει η στιγμή που ξεπεράσει το όριο και κυριαρχήσει το κακό και τότε θα με μισώ για πάντα που το άφησα να μ αγγίξει .Που το άφησα να διαπεράσει εμένα και να φτάσει εσένα .Που είσαι ψηλά , που είσαι εκεί που αν απλώσω το χέρι μου δεν σε φτάνω,που η λάμψη σου με τυφλώνει και δεν μπορώ να σ αντικρύσω .Τρέμω μην έρθει και σε πάρει και σε κάνει θνητό .Φοβάμαι για την μέρα που μπορεί να ξημερώσει, να σε κοιτάξω και να σε δω σαν κάτι ίδιο μ αυτά κι αυτούς που δεν αντέχω .Δεν είναι ότι φοβάμαι το τέλος . Άλλωστε σημασία δεν έχει το τέλος αλλα η πορεία του ταξιδιού να σε γεμίζει…
Ξέρω πως θα μπορούσα να πω για σένα λέξεις μαγικές , λέξεις που θα εκαναν τον οποιοδήποτε να δακρύζει και να τις έπλεκα με τρόπο ιδανικό αλλα οι φορές που γράφω για σενα με σπρώχνουν στο να γράψω απλά , χωρίς πολυσύνθετες λέξεις , σαν να γράφει η καρδιά μου μόνη της χωρίς να συμμετέχει το μυαλό μου …Αυτό είσαι εσυ για μένα , ήσουν απ την αρχή .Οι αυθεντικές αντιδράσεις της καρδιάς μου χωρίς την επιρροή του μυαλού μου .
Μπαίνω στον πειρασμό καμια φορά να σ αφήσω να διαβάσεις τα όσα γράφω για να καταλάβεις γιατί εσυ μπορείς να καταλάβεις, όμως θα ήταν περιττό γιατί μπορείς και να με κοιτάξεις .Μόνο να με κοιτάξεις και να με νιώσεις .Τα γράμμματα ίσως και να μπορούσαν να σε καθοδηγήσουν σ ένα ψέμα, τα μάτια μου όμως όχι .Χαρά μου… γέλιο μου … δάκρυ μου … έννοια μου … ελπίδα μου … ζωή μου …
August 4th, 2010 at 11:51 pm
ΣΤΈΚΟΜΑΙ ΑΠΈΝΑΝΤΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΕ ΚΟΙΤΆΖΩ… ΠΟΣΆ ΘΑ ΉΘΕΛΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ,ΠΟΣΑ ΑΚΟΜΑ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ…
ΠΑΝΕ 4 ΜΗΝΕΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΟΛΑ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΕΚΕΙ,ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ ΚΑ8Ε ΣΤΙΓΜΗ …ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΟΣΕΣ ΚΑΙ ΤΟΣΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΒΡΩ ΤΑ ΙΔΑΝΙΚΑ ΛΟΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΕΚΦΡΑΣΩ ΤΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ,ΤΙ ΜΕ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ…ΕΤΣΙ ΚΑΤΑΦΕΥΓΩ ΣΕ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΑΥΤΗΝ ….ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΟΤΙ Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙΣ ,ΠΑΝΤΑ, ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΒΡΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΛΟΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΕΚΦΡΑΣΕΙ…ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ,ΑΝΑΛΩΝΩ ΩΡΕΣ ΑΤΕΛΕΙΩΤΕΣ ΝΑ ΒΡΩ ΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΠΟΥ ΘΑ ΛΕΕΙ ΟΛΗ ΜΑΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΟΛΑ ΟΣΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ…ΟΤΑΝ ΒΡΙΣΚΩ ΚΑΠΟΙΟ ΠΟΥ ΕΣΤΩ ΝΑ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΕΝΘΟΥΣΙΑΖΟΜΑΙ ΤΡΟΜΕΡΑ ΠΟΥ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΘΑ ΜΑΘΕΙΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ….ΜΕΤΑ ΟΜΩΣ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΟΤΙ ΟΣΟ ΣΠΑΝΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΘΑ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕΙ ΞΑΝΑ..ΚΑΙ ΟΠΩΣ Η ΣΧΕΣΗ ΜΑΣ ΕΙΔΙΚΑ,ΟΣΟ ΚΑΙ Η ΣΧΕΣΗ ΓΕΝΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΟ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΕΤΣΙ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΑΚΟΥΣΕΙΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΟΤΥΠΑ…ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΜΕ ΠΟΝΑΕΙ…ΜΕ ΠΟΝΑΕΙ ΟΣΟ ΚΑΙ ΜΕ ΤΡΟΜΑΖΕΙ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ ΙΣΩΣ ΝΑ ΥΠΕΡΙΣΧΥΣΕΙ Ο ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΒΓΑΛΩ ΕΣΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ …….ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΠΟΣΟ ΑΣΧΗΜΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΟΤΑΝ ΠΙΑ ΘΡΑΦΕΙ Ο ΑΣΥΓΚΡΑΤΗΤΟΣ,ΣΧΕΔΟΝ,ΕΓΩΙΣΜΟΣ ΜΟΥ…ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΔΕΝΟΜΑΙ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΑΥΤΟ ΜΕ ΠΛΗΓΩΝΕΙ…ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΩ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΩ ΝΑ ΖΩ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΠΙΑ…ΕΙΣΑΙ Ο,ΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΕΙ….ΤΟ ΠΙΟ ΑΓΝΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΚΑΝΩ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙ…Ο ΡΟΛΟΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΖΩΗ Μ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΜΕΤΡΑΕΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΠΟΛΥ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΟΠΟΙΑ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΒΑΣΗ ΜΑΣ…
August 10th, 2010 at 3:14 pm
Δέν τ’ άντεξες ψυχή μου ή δεν ήθελες να τ’ αντέξεις … Δεν ήταν η σωστή στιγμή ίσως … Δεν πειράζει … Αλήθεια δεν πειράζει ..Αρκεί να χαμογελάς κι ας μην σε βλέπω .Το “ταξίδι” μαζι σου ήταν υπέροχο …Θα σ’ αγαπώ …
August 12th, 2010 at 4:39 am
Ψεύτικη χαρά με συντροφεύει για να καλύψω τον πόνο μου … Πόνος αληθινός που φωλιάζει στην ψυχή μου … Μοναξιά μοναδική . Το απόλυτο τίποτα . Μπράβο εαυτέ μου ηθοποιέ …Καλά τα καταφέρνεις ….
August 12th, 2010 at 9:43 pm
ΗΔΗ ΕΙΝΑΙ ΑΙΣΘΗΤΗ Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΣΟΥ…ΤΗΝ ΝΙΩΘΩ ΣΕ ΚΑΘΕ ΒΛΕΜΜΑ,ΚΙΝΗΣΗ,ΠΑΝΤΟΥ..ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΟΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ…ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΟΥ ΚΙΝΗΣΗ ΤΕΛΙΚΑ ΣΕ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΑΠΛΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΑΣ ΚΑΝΩ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ…!!!ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΛΑΓΝΑ ΚΑΙ ΚΟΛΑΚΕΥΤΙΚΑ ΤΑ ΒΛΕΜΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΚΡΥΖΩ ΚΙ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΚΕΝΑ..ΚΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΓΩ ΠΙΑ..ΕΙΜΑΙ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΠΡΙΝ ΓΙΝΩ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΜΙΣΩ..ΒΡΙΣΚΩ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΝΑ ΜΕ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝ ,ΝΑ ΤΡΩΝΕ ΤΗΝ ΩΡΑ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ….
August 14th, 2010 at 4:58 am
Σιωπη … Για το καλο σου …Παντα και ολα για το καλο σου …
August 23rd, 2010 at 3:03 pm
ΔΕΝ ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΧΑΡΑ ΜΟΥ…ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ …ΔΕΝ ΕΧΩ ΙΔΕΑ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ..Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΟΜΩΣ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΣΟΥ..ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΚΟΣ ΟΥΤΕ ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ..ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΜΕ ΠΟΝΑΕΙ ΤΟΣΟ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΙΡΝΩ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΟΥ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΕΡΕΣ..
August 29th, 2010 at 6:17 am
Μάλλον κάπως έτσι είναι να χάνεις τον άνθρωπο σου , κάπως έτσι πρέπει να είναι όταν χάνεις ότι σε κάνει να βλέπεις αλλίως την κάθε μέρα που ξεκινάει .Έφυγες… Δεν έχει σημασία το γιατί , αυτό επέλεξες να κάνεις .Δεν αντέχω όμως να σε κοιτάζω στα μάτια και να βλέπω εναν ξένο .Να σε κοιτάζω και να είναι σαν να μην σε βλέπω .Που είναι η ματιά που αγαπώ; Που είσαι τελοσπάντων ; Ήξερα ότι θα έρθει το τέλος όμως ήθελα να πιστεύω ότι πάντα θα με κοιτάζεις και θα σε νιώθω .Δεν μπορώ να βρώ εξήγηση ικάνη να με κάνει να μην πονάω .Ήσουν η αλήθεια μου και ξαφνικά έγινες το πιο μεγάλο ψέμα .Δεν θα καταλάβω ποτέ, το ξέρω .Απλά με πονάει , με καταστρέφει .θα ήθελα μονάχα να σου πω ότι η αγκαλιά μου και η πόρτα μου θα είναι για σενα πάντα ανοιχτή .Θα είμαι κοντά σου κι ας μην με βλέπεις .Θα είμαι εδω όταν με χρειαστείς να σου πώ να μην φοβάσαι κι όλα θα γίνουν καλύτερα …Θα είμαι εδω για ν ακούσεις το πιο αληθινό σου σ ‘ αγαπώ. Θα υπάρχω για να μπορείς όταν το θελήσεις να με κοιτάξεις και να δείς εναν άνθρωπο που σ αγαπάει χωρίς κανένα δόλο .Χωρίς κάτι να περιμένει απο σένα .Να το θυμάσαι και να μην φοβηθείς ποτέ να έρθείς να με βρείς .Σ ευχαριστώ για όλα .Σ ευχαριστώ που μ έκανες να νιώσω κάτι τόσο μεγάλο και μοναδικό .Σ ευχαριστώ και για τις στιγμές πόνου …Μου λείπουν και θα μου λείπουν για πάντα όσα είδα σ εσένα.Τ’ άγγιγμα σου, τα μάτια σου , ο έρωτας σου …Η ζωή προχωράει κι εγω θα είμαι πάντα η ” δυνατή ” που θα τ αφήσει όλα πίσω και θα χαμογελάει .Μονάχα έσυ θα ξέρεις .Κράτα απο μένα ότι αγάπησες κι εγω απο σένα θα κράτησω ε σ ε ν α !
Πάντα δική σου και μόνο δική σου .
Α.Χ.Π.Μ